Kemalizmin 'Târih Tezi' ve 'Güneş-Dil Teorisi' hurâfeleri (43)

-----

2022-03-25 13:45:00

Atay, 1930’lu senelerdeki neşriyâtını unutuverdi! Atay, bu bahisle al̃âkalı yalanlarına Çankaya kitabında da devâm ediyor. Orada, 1930’lu senelerde yaptığı neşriyâtı unutmuş görünerek, “Güneş-Dil Teorisi”ne hiç inanmamış ve uydurma dil siyâsetini de desteklememiş olduğunu iddiâ ediyor:  <o:p></o:p> “1935 sonbaharında Atatürk İstanbuldan Ankara’ya rahatsız dönmüştü. Kurum üyelerini yanına davet etti. Yatakta idi. Fransızca yazılmış bir kısa etüdden bahsetti. Bu etüd Viyanalı  Kvirgiç [Hermann Kvergić] tarafından yazılmıştı. Viyanalı doktora göre ilk tefekkür güneşle alâkalı idi. Dillerin doğuşu da güneşe bağlanmalı idi. <o:p></o:p> “Bu etüdden ilham almışa benzeyen Güneş-Dil Teorisi üstünde durmak istemiyorum. Ben bu teoriye hiçbir zaman inanmamıştım. Atatürk’ün maksadı birçok yabancı kelimelerin Türkçe olduğunu isbat ettirerek, Türk lûgatini dünyanın en zengin olanlarından biri haline getirmekti. [???] Biz onun gayesine bakalım ve bağlanalım. Tarih tezleri için de birçok şeyler söylenmiştir ve Atatürk’ün uydurma bir tarih peşinde koştuğu ileri sürülmüştür. <o:p></o:p> “Doğrusu şudur ki, dilimiz ve tarihimiz, ne Osmanlı aydınlarının sandığı gibi hiçbir şey [???], ne de Atatürk devrinin zorladığı her şey idi. Atatürk, aşırıları deneyerek doğruyu bulmak istemiştir. [???] Eserini sonuçlandırmaya ömrü yetmedi. Yazık ki, son dil çalışmaları da Atatürk’ün eşsiz ve hayret verici sağduyusunu hayli zedeleyen hastalık buhranlarına rastladı. <o:p></o:p> “Ama dil devrimi de olmuştur. Dil, büyük bir hızla kendisini aramakta ve bulmaktadır. […] (Bunun da) şerefi, en başta Atatürk’ündür.<o:p></o:p> “Atatürk, dilde Türkçeciliği [???] devlete mâletmiştir. Üniversiteye mâletmiştir. Mekteplere mâletmiştir. [Artık] dilde geri dönülemez.” (Falih Rıfkı Atay, Çankaya –Atatürk’ün Doğumundan Ölümüne Kadar-, İstanbul: Bateş Yl., 1980, s. 479)<o:p></o:p>   <img src="https://www.yenisoz.com.tr/uploads/Aralık-2021/25martyesevi1 (1).jpg" alt="25martyesevi1 (1).jpg"> (Ulus,19.5.1935, s. 1)<o:p></o:p> Mustafa Kemâl̃, Ulus gazetesini, Falih Rıfkı Atay’a emânet etmişti. Seneler sonra, eski neşriyâtını unutmuş görünüp farklı telden çalan Atay’ın uhdesindeki Ulus, Uydurma Târih, Uydurma Dil dâvâlarının, “Güneş-Dil İnk̆il̃âbı”nın ve sâir Kemalist İnk̆il̃âbların başlıca nâşiriefk̃ârı idi. “Kemalist Türkiye”yi bunlar şekillendirdiler…<o:p></o:p> ***    <o:p></o:p>   Bir misâl̃ daha: 19 Mayıs 1935 târihli Ulus<o:p></o:p> Hâl̃buki yukarıda naklettiğimiz nümûnelerle de gördük ki, kendi alkış yazılarından mâadâ, “İmtiyaz Sahibi ve Başmuharrir” sıfatıyle başında bulunduğu Ulus gazetesi, “Güneş-Dil Teorisi”nin de, daha umûmî olarak, inşâ edilmiye çalışılan uydurma dil ve târihin de başlıca nâşiriefk̃ârıydı. Bu tesbîtimizi tevsîk bâbında, o nümûnelere bir yenisini il̃âve edelim: Ulus’un 19 Mayıs 1935 târihli nüshası… <o:p></o:p> Gazetenin birinci sayfasının en sağında, Zeki Mesud Alsan’ın Uydurmaca bir makâlesi mündericdir: “Kültür Bütünlüğü”. Okurlar makâleyi anlıyabilsinler diye, en başına bir kelime listesi konulmuştur: “Düzey: Seviye – Akım : Cereyan – İlgi: Münasebet – Esinmek: İlham almak – Kural: Kaide – Yaraç: Âlet – Ayrım: Fark.” Makâlenin bitişiğinde bir “Bildiriğ”: “Büyük Kurultayın delgeleri [delegeleri değil] bu (dün) sabah özel katarla Kırıkkaleye giderek oradaki süel fabrikaları gezmişlerdir. Üyelerle birlikte süel Fabrikalar Genel Direktörü de gitmiş ve her fabrikayı ayrı ayrı gezdirerek iyzahlar vermiştir. İlh…” Ortadaki manşet: “C.H.P. Yönetim Kurulu”… En solda, altta, “Her gün beş kelime” başlığı altında şu ihtâr ve gûyâ “Öztürkce” mukâbilleri verilmiş ve cümle içinde kullanılmış beş kelime:<o:p></o:p> “Ulus, baştanbaşa kılavuz kelimeleri ile çıkıyor. Türkiyede çıkan gazete ve dergilere her gün verilen 5 er kelimelik listeleri de yazıyoruz. Bu listeyi basan gazete, artık bu kelimelerin osmanlıcalarını kullanmıyacaktır. Dördüncü liste: 1. Âbide = Anıt. […] 2. Müstacel = Evgin. Örnekler: Yurdu bayındırmak, evgin işlerimizin başında gelir. […] 3. Terbiye etmek = Eğitmek. Terbiye = Eğitim. Mürebbi = Eğitmen. Mektep = Okul (Okula). 5. Muallim = Öğretmen. […] Not: Gazetemize gönderilecek yazılarda bu kelimelerin osmanlıcaları kullanılmamasını rica ederiz.”<o:p></o:p> Kemalist Uydurma Dilin, bilhassa mektebler ve –burnuna halka takılmış- bütün matbûât kullanılarak, nasıl resmî zorbalıkla “halkın dili” hâl̃ine getirildiğinin sayısız vesîkasından biri de işte budur!<o:p></o:p> Atay: “Kâmalizm, İslâm medeniyet ve kültüründen kurtulma savaşıdır!”<o:p></o:p> Gazetenin birinci sayfasının en solunda, yukarıda, g̃ûyâ “aşırı özleştirmeciliğe” muhâlefet etmiş olan Atay’ın başmakâlesi yer alıyor; ki ibret için, tamâmını ik̆tibâs ediyoruz (Makâledeki “Osmanlıca kelimeler”, henüz Uydurmacasını îmâl̃ edemedikleridir):<o:p></o:p> “Kronik. [Bittabi, bu Fransızca kelime, “G-D T”ye nazaran “Öztürkce olduğu için kullanılmasında beis yok!]<o:p></o:p> “Davamız<o:p></o:p> “Bu yazımızdaki kelime karşılıkları: Benzetçilik: Taklidcilik – Gerçe: Şeniyet [realite] – Deneç: Tecrübe – Kaytaklık: İrtica – Yasav: İnzibat – Tepki: Aksülâmel – Bozut: Fesad – Barımak: Muhafaza etmek – Değişke: Tadil – Yönetim: İdare – İlgilendirmek: Alâkadar etmek. <o:p></o:p> <img src="https://www.yenisoz.com.tr/uploads/Aralık-2021/25martyesevi1 (2).jpg" alt="25martyesevi1 (2).jpg"> Zehirli kalemini, ömrü boyunca, çeşid çeşid sapıklıklar ve bu meyânda Uydurma Dil uğrunda da seferber etmiş olan Falih Rıfkı Atay’ın başında bulunduğu Ulus gazetesinin bir günlük neşriyâtından birkaç nümûne… Ecdâdımızın Anadolu’da ve –hassaten- İstanbul’da bin senede yoğurduğu muhteşem dilimiz, bekâmızın temeli Târihî Türkcemiz, (Sabataî-Farmason ağırlıklı) Mütehakkim Zümrenin elinde nasıl oyuncak oldu! Nasıl! Nasıl! Nasıl! Ecdâdın mukaddes emânetine sâhib çıkmıyanlar bizden ırak olsunlar!<o:p></o:p> *** <o:p></o:p> <o:p> </o:p>

​Kemalizmin 'Târih Tezi' ve 'Güneş-Dil Teorisi' hurâfeleri (43)

Kemalizmin 'Târih Tezi' ve 'Güneş-Dil Teorisi' hurâfeleri (43)