Kemalizmin 'Târih Tezi' ve 'Güneş-Dil Teorisi' hurâfeleri (41)

-----

2022-03-23 13:50:00

“Meğer İsmet Paşa, mâhûd tezkireyi Maârif Vekîli Saffet Arıkan’a göndermiş. O da: ‘- Ne yapacağız?’ diye Atatürk’e götürmüş. Atatürk Saffet’i de kovmuş.<o:p></o:p> “Bana: ‘- Bugün buraya elinde bir k̃ağıdla bir adam geldi; dahladım!’ demişti. Saffet’ten öğrendim ki dahladığı o imiş. <o:p></o:p> “Üçüncü bir sapartayı da Anadolu Kulübünde yedim; sebebi de, bu Güneş-Dili yapamadığımdır”<o:p></o:p> “Üçüncü bir sapartayı da Anadolu Kulübünde yedim. Bu adam beni epeyce severdi. Ama dikbaşlı diye yerden yere vururdu. Sebebi de, bu Güneş-Dili yapamadığımdır. Birisi, -Ahmed Cevâd (Emre) sanıyorum- gitmiş, Mustafa Kemâl̃’e, benim için: ‘- Sâim Hoca kaçmak istiyor; bu dil işlerinden şik̃âyet ediyor!’ demiş.<o:p></o:p> “Vay efendim! Kulübde bana: ‘- Git! Def’ol! Sen kendini bir mal mı sanıyorsun! Yarından tezi yok, ve sâire, ve sâire…’<o:p></o:p> “Fakat başladı mı bitirmez! Tâ güneş doğuncaya kadar hep ‘- Def’ol!’…<o:p></o:p> “Arkadaşlarım için ahvâl̃ mâl̃ûm. Fakat o eşek garsonların muvâcehesinde beş sâat̃ benim ne câhilliğim kaldı, ne de haysiyetim!<o:p></o:p> “En nihâyet: ‘- Bana bak! Bir yere gidemezsin! Otur oturduğun yerde, sonra karışmam! Hem ayağa kalk! Gel buraya! Öp beni!’ ve sâire, ve sâire… Ben de gittim; öptüm.<o:p></o:p> ‘- Olmadı! Bilmiyorsun! Adam öyle öpülmez! Bak böyle!’ diyerek beni rakılı makılı salyasıyle sulıyarak bir öptü! Tütün, leblebi kokusu, ispirtosu ile berâber hâlâ burnumdadır!<o:p></o:p> “Âh, Mustafa Kemâl̃! Ne olurdu, şu zehri bu kadar içmese idin; aklın başında kalsa ve yaşasaydın! <o:p></o:p> “Sonunda ben de başladım Güneş-Dilden dem vurmıya!”<o:p></o:p> “Sonunda ben de başladım Güneş-Dilden dem vurmıya! Aman bir hoşuna gitmiş, bir hoşuna gitmiş! <o:p></o:p> “Bu Güneş-Dilde en iyi martaval uyduranlar”<o:p></o:p> “Bu Güneş-Dilde en iyi martaval uyduran arkadaşlar, kavukçuluk sırasıyle, İbrâhim Necmî (Dilmen), Hasan (Reşîd) Tankut, bizim Doktor Mehmed Ali Ağakay, Agop Dilaçar vardır. Bunların hepsi kurnaz adamlardı. Yalnız, Mehmed Ali saf ve hakîkaten bu safsataya inanmıştı.<o:p></o:p> “Atatürk öldükten sonra akıllı geçinen bâzı okumuşlarımız şöyle söylüyorlar: ‘- Güneş-Dilin îcâdı, Mustafa Kemâl̃’in bir kurnazlığıdır. Maksadı, yabancı kelimeleri aslen Türk sayarak Osmanlıcaya rücû etmekdir.’<o:p></o:p> “Bu zevât, esâsen kendileri konservatör olup Mustafa Kemâl̃’i de içeri sokup dil irticâını körüklemek fikrindedirler.<o:p></o:p> “Mes’ele, başında Türkcülük, fakat sonunda sapıklığa müncer olan bir hâdisedir.<o:p></o:p> “Reîsicumhûrun bidâyette gösterdiği dilde Türkcülük cel̃âdeti, pek çok işe yaramış olup bugün dahi ilerlemektedir…” (Derin Tarih, Şubat 2016, sayı 47, ss.  68-74’ten ik̆tibâs)<o:p></o:p> <img src="https://www.yenisoz.com.tr/uploads/Aralık-2021/23martyesevi.jpg" alt="23martyesevi.jpg"> (Le Prof. Dr. Sâim Ali Dilemre, La Théorie Güneş-Dil; Résumé de la thèse présentée au 3me Congrès linguistique turc, İstanbul: T. Dil Kurumu Yl., 1936, kapak ve 8. sayfa)<o:p></o:p> Dilemre: “Sıra bana gelince, ‘Sen de Fransızca bir şey yaz!’ dedi. Ben de saçmasapan bir şey yazdım…” <o:p></o:p> Dil Kurumu’nun “Güneş-Dil” çalışmalarına –kendi ifâdesine nazaran- zoraki dâhil edilen Tıb Prof. Dr. Sâim Ali Dilemre, 3. Türk Dil Kurultayı’na teblîğ olarak sunduğu ve aynı yıl Dil Kurumu tarafından risâle hâl̃inde de neşredilen La Théorie Güneş-Dil devant la linguistique générale (Umûmî Lisâniyat Karşısında Güneş-Dil Nazariyesi) isimli çalışmasında, bu sahte nazariyeye istinâden, Hind-Avrupa dillerindeki birçok türetmeliğin (türetme ekinin) aslında Türkce olduğunu iddiâ ediyordu. Bunlardan biri de, 27 Mayıs İhtil̃âl̃inde sonra kendisine resmî dil statüsü kazandırılan Kemalist Uydurma Dilin günümüzde fevkal̃âde işleklik kazandırılmış -Al (-el, -İl, -Ul, -sAl) türetmeliğidir. (Dilemre 1936: 8-9) Târihî Türkcemizdeki “kumsal” ve “uysal” kelimeleriyle al̃âkası olmıyan bu türetmelik, Fransızcadan devşirilip Uydurmaca kelimeler teşkîlinde kullanıldığı ilk senelerde, Dil Kurumu, onun, Fransızcadaki gibi “ince tel̃affuz edileceğine” dâir îhtârda bulunuyordu… (“Kumsal”daki “sal”, “sin”, “uysal”daki “sal”, “sad” harfleriyle yazılır; ki bu, onların menşêinin farklı olduğuna delâlet eder.) “Güneş-Dil” hokkabazlığı sâyesinde, Fransızcadan (ve “Frenkce”den) bunun gibi birçok türetmelik ithâl̃ ederek bunlarla yüzlerce uydurma kelime teşkîl ettiler ve bunların “Öztürkce” olduğunu iddiâ ettiler… (Tafsîl̃ât için Türkçenin Istılâh Mes’elesi ve İdeolojik Kaynaklı Sapmalar kitabımıza mürâcaat.) Ecdâdımızın bin senede yoğurduğu İstanbul Türkcesi değil de, Frenk mukallidlerinin Uydurmacası “Öztürkce” imiş!<o:p></o:p> ***   <o:p></o:p> Falih Rıfkı Atay, kendi aralarında çevirdikleri “Güneş-Dil” oyunlarını anlatıyor<o:p></o:p> Kemalizmin dil ink̆il̃âbı rezâletinin birinci derecede fâillerinden olan katmerli Farmason, bu dünyâdan Kemalist îmânıyle göçmüş ifl̃âh olmaz İsl̃âm düşmanı Falih Rıfkı Atay (İstanbul, 1894 - İstanbul, 20.3.1971, Zincirlikuyu Mez.), Mustafa Kemal’in Mütareke Defteri isimli kitabının “Dil hareketinde özleştirmecilik ve Atatürk” ara başlıklı kısmında, yine Kemalizme toz kondurmadan, hiç utanıp sıkılmadan, bir mârifetmiş gibi, hattâ bunlardan kendine bir övünme hissesi çıkararak, sahne arkasında nasıl “Güneş-Dil” oyunları oynadıklarını anlatıyor: <o:p></o:p> Prof. Dr. Yusuf Ziya Özer’in “başlıca hüneri, hangi dilden esaslıca bir kelime söyleseniz, aslını türkçe çıkarmaktı”<o:p></o:p> “Dil hareketinde özleştirmecilik ve Atatürk<o:p></o:p> “Rahmetli Yusuf Ziya [Özer] nereden ve neden dilci idi, bilmiyorum. Başlıca hüneri, hangi dilden esaslıca bir kelime söyleseniz, aslını türkçe çıkarmaktı. Şakacı, modacı ve dalkavuk da değildi. Buluşlarına inandığından şüphe etmezdim de nasıl olup da inandığına şaşardım. Nihayet aklı mantığı yerinde bir fakülte hocası, değerli bir eczacı idi. Kendisi ile lâtife yollu tartışmalarda bulunmak, dil sohbeti gecelerinde Atatürk’ün başlıca zevklerinden olmuştur. Bir defa ‘Dük’ kelimesi hatıra gelmişti. Yusuf Ziya:<o:p></o:p> - Türkçedir, “tok’ dan gelir, dedi.<o:p></o:p> “Gelir mi gelmez mi, niçin gelir, nasıl gelebilir, diye konuşulduğu sırada, Atatürk’ün eski ve nekreci arkadaşlarından Salih Bozok:<o:p></o:p> - Buldum, buldum, dedi.<o:p></o:p> “Hepimiz yüzüne baktık:<o:p></o:p> - ‘Düdük’ den gelir, dedi. <o:p></o:p> “Atatürk, Yusuf Ziya’yı gücendirmemek için kaşlarını çattı:<o:p></o:p> - Sen alay mı ediyoruz, sanıyorsun?<o:p></o:p> - Hayır paşam… Dükler yalnız tok olmaz ya, düdükleri de öter de ondan yakıştırdım.<o:p></o:p> “Büyük Üstâd”: “Benim (uydurmam da) bu sabah banyoda aklıma geldi!”<o:p></o:p> “Başka bir sefer Atatürk, Ziya Bey usulü bir benzetiş marifeti yapmağa kalktı, rahmetli hoca dudaklarını bükerek:<o:p></o:p> - Olamaz, efendim, dedi.<o:p></o:p> “Atatürk’ün sağduyusu yerinden oynadı:<o:p></o:p> - Niçin olamazmış Beyefendim? Sizin benzettiklerinizin kitapta yeri var mı? Yooo… Yatağınızda sağınızdan solunuza dönerken hatırınıza geliyor, söylüyorsunuz. Benimki de bu sabah banyoda aklıma geldi.<o:p></o:p> “İlmî metodlar arasında büyük bir fark olmadığı belli idi.<o:p></o:p>

​Kemalizmin 'Târih Tezi' ve 'Güneş-Dil Teorisi' hurâfeleri (41)

Kemalizmin 'Târih Tezi' ve 'Güneş-Dil Teorisi' hurâfeleri (41)