Kemalizmin 'Târih Tezi' ve 'Güneş-Dil Teorisi' hurâfeleri (32)

-----

2022-03-14 00:00:00

“Yalnız konuştuğumuz sözlerin değil, bugün duyduğumuz düşüncelerin, saplandığımız inanların, yaşattığımız türelerin, bu yeni buluş yoluyla incelenip derinleştirilmesi bizi ancak bir ana ocağa ulaştıracaktır: GÜNEŞ’e.<o:p></o:p> “Biz, fırsat düştükçe bu tan yeri gibi ışıklı ve tansık hakikatin açık tanıklarını ‘Ulus’ okuyucularına sunmak istiyoruz.” (Naîm Onat, “Yeni Güneş-Dil Teorisi”, Ulus, 22.11.1935, s. 1; gazeteden sonra, Kurum’un mecmûasında da neşredilmiştir: Naîm Hâzım Onat, “Yeni Güneş-Dil Teorisi”, Türk Dili. Türk Dil Kurumu Bülteni, Ankara, sayı 19, Ağustos 1936, ss. 86-88) <o:p></o:p> “Eski büyük Türk medeniyeti bütün dünyâ medeniyetlerine kaynak olduğu gibi Türk dili de bütün dillere kaynak olmuştur”<o:p></o:p> Onat’ın 3. Türk Dil Kurultayı’nın 27 Ağustos 1936 günki celsesinde okunması iki sâat̃ süren tezinin başlığı, “Güneş-Dil Teorisine Göre Türkçe-Arapça Karşılaştırmalar”dır. Ondan da şu kadarını nakledelim:<o:p></o:p> “Türk dilinin Arab dilile olan münasebeti yeni tanıklarla ve yeni esaslara dayanılarak isbat edilmiştir. Eski büyük Türk medeniyeti bütün dünya medeniyetlerine kaynak olduğu gibi Türk dili de bütün dillere kaynak olmuştur. <o:p></o:p> “Güneş-Dil teorisi yalnız dil tarihini değil bütün tefekkür tarihini de aydınlatacak köksel bir ışıktır. Bu tezle, güneşin veya onda görülen vasıfların uzaklaşıp kaybolmasından çıkan anlamlarla bunlara verilen adların gerek Türk, gerek Arab dilindeki birlik ve benzerliğini göstererek yeni Türk teorisinin hakikati ne derin bir görüşle kavradığı tesbit edilmiştir. Güneşin uzaklaşıp batmasından doğan mefhumlar sayılmıyacak kadar çoktur. Bu teze mevzu yapılanlar şunlardır: Akşam, gece, karanlık, karalık… […]<o:p></o:p> “Güneş-Dil Teorisi, beşerin yalnız dil târihini değil, bütün tefekkür tarihini de aydınlatacak köksel bir ışıktır”<o:p></o:p> “Bugün […] Güneş-Dil Teorisi ve yeni Türk etimolojisi, hakikati tüm özünden kavradı. Dünkü dil bilgisinin bize hakikat diye gösterdiği şeylerden birçoğunun kuru bir hayalden ibaret olduğunu anlattığı gibi, asırlardanberi beşer zekâsına kapalı kalmış birçok yeni hakikatleri de aydınlattı ve dilde bütün kök ve ek sandığımız söz unsurlarının tek bir kaynağa: (Güneş) e dayandığını göstererek dil bilgisi için de yepyeni esaslar ve kanunlar kurdu.<o:p></o:p> “Güneş-Dil Teorisi beşerin yalnız dil tarihini değil, bütün tefekkür tarihini de aydınlatacak köksel [semâvî] bir ışıktır. O, psikoloji ve sosyoloji tarihine de ışıklar serpecek yepyeni bir ufuktur.” (Cumhuriyet, 28.8.2021, s. 6; Üçüncü Türk Dil Kurultayı; Tezler, Müzakere Zabıtları, İstanbul: Devlet Basımevi, T. Dil Kurumu Yl., 1937, s. 151,157) <o:p></o:p> Onat, “Ebedî Şef”in ölümünü tâk̆îben herkesin “Güneş-Dil Teorisi”ni sessiz sedâsız terkettiği devirde dahi onu yaşatmıya çalıştı ve ölünciye kadar bu “teori”ye îmânından vazgeçmedi; “Güneş”ten aldığı ilhâmla ortaya attığı iddiâları, genişleterek,  Arapçanın Türk Diliyle Kuruluşu isminde bir kitab hâl̃ine getirdi. Bunun birinci cildi 1944’te, ikinci cildi 1951’de neşredildi…  <o:p></o:p> Banguoğlu’nun dilinden Naîm Hâzım Onat<o:p></o:p> Kıymetli lisâniyâtçı Prof. Dr. Tahsin Banguoğlu, 10 Aralık 1977 günü, Türk Kadınları Kültür Derneği’ndeki sohbetinde, dildeki uydurmacılıktan bahsederken, “Güneş-Dil” nâmına şâyân-ı hayret bir “uydurma şâheseri” têlîf eden Prof. Dr. Naîm Hâzım Onat’ı da misâl̃ olarak zikreder: <o:p></o:p> “Bir zat vardı bunların arasında. Medreseden yetişmiş. Çok kitaplar yazdı. Sizin hocanız oldu, Dil Fakültesi’nde. O, Arapçanın Türkçeden geldiğini ‘ispat etti’! ‘Arapça, Türkçeden bozma bir dildir’ diye bir tez ortaya koydu. ‘Ee, mâdem ki Arapça Türkçeden bozmadır, Türkçe kelimeler var onun içerisinde. Ne gibi? Kudsî diyor Arap. Türkçe karşılığını bulamadım… Ee, kut var Türkçede. Onu, şimdi, sıfat yapmak için, bir de –al eklerim, kutsal olur; tamam!’ Buûd… Türkçesini bulamıyor… ‘Ama boy var bizde’, diyor. ‘–it eki de var ya bizde; boyut dersin, Türkçe olur’ diyor. ‘Siyâsî, siyasa… Bizim yasa yok mudur? Araplar başına bir si getirmişler, işte odur’ diyor. Bu türlü uydurmalara giriştiler. Kimisi de Hind-Avrupa dillerinin Türkçeden geldiğini ‘ispat ettiler’! Öyleyse: Mektep diyoruz; atın efendim, Arapçadır! Okul… Fransızca école’den. Dikkat ediniz: Burada İnkılâp hareketinin hızı, bilhassa Arapçaya karşıdır. Arapça kelimeleri atmalı da, ne gelirse gelsin!” (Prof. Dr. Tahsin Banguoğlu, Dil Bahisleri, İstanbul: Kubbealtı Neşriyatı, 1987, ss. 302-303) <o:p></o:p>   <img src="https://www.yenisoz.com.tr/uploads/Aralık-2021/14martyesevizade.jpg" alt="14martyesevizade.jpg"> (Cumhuriyet, 28.8.1936, s. 6)<o:p></o:p> Solda, İsmail Müştak Mayakon (Mayakon’un arkasında, Maârif Vekîli Saffet Arıkan), sağda, Prof. Dr. Abdülkadir İnan… İlmî teblîğ sunmuyorlar; heyecânlı nutuklar îrâd ederek “Güneş-Dil İnk̆il̃âbı”nı tebcîl ediyorlar!<o:p></o:p> ***   <o:p></o:p>   Kemalist Dil İnk̆il̃âbının esâs gâyesi: Türkceden İsl̃âm Medeniyeti Kaynaklı Kelimeleri ayıklıyarak yerlerine Fransızca (/ Frenkce) yâhûd Uydurmaca kelimeler ikâme etmek, olabildiğince Fransızcalaşmış, l̃aikleşmiş uydurma bir dile vücûd vermek ve bunu resmî dil yapmak<o:p></o:p> Rahmetli Banguoğlu’nun da dikkat̃i çekdiği gibi, günümüz Resmî Dilinin “siyasa, siyasal, kutsal, boyut, okul” gibi işlek birçok kelimesi, “Güneş-Dil İnk̆il̃âbı”nın mîrâsıdır… <o:p></o:p> Bu meyânda, gaflet içindeki kafalara dank etmesi gereken bir tesbîtte daha bulunuyor: <o:p></o:p> “Dikkat ediniz: Burada İnkılâp hareketinin hızı, bilhassa Arapçaya karşıdır. Arapça kelimeleri atmalı da, ne gelirse gelsin!” <o:p></o:p> Filhak̆îka, Türkçenin Istılâh Mes’elesi ve İdeolojik Kaynaklı Sapmalar kitabımızda (Ankara, 2013) tafsîl̃âtıyle îzâh ve isbât ettiğimiz vechiyle, Kemalist Dil İnk̆il̃âbının esâs gâyesi, Türkceden İsl̃âm Medeniyeti Kaynaklı Kelimeleri ayıklıyarak yerlerine Fransızca (/ Frenkce) yâhûd Uydurmaca kelimeler ikâme etmek, bu meyânda, onun nahvinde, kavâidinde, selîkasında da birtakım tâdîl̃ât yapmak sûretiyle, geniş mik̆yâsda Fransızcalaşmış, l̃aikleşmiş uydurma bir dile vücûd vermek, bunu resmî dil yapmaktı ve buna da muvaffak oldular…<o:p></o:p> Târihî Türkcemize ihânet, kendimize ihânettir!<o:p></o:p> Şu var ki Târihî Türkcemiz, milyonlarca sayfalık metinlerde ve kısmen de halkın dilinde mahfûz bulunuyor ve tekrâr hayâta dönmek, tekrâr Milletimizin resmî dili olarak canlanmak için, sâdece ve sâdece, kendisine sâhib çıkılmasını, yazılmasını, konuşulmasını bekliyor!<o:p></o:p> Hiç şüphesiz, dil mes’elemiz, yazı mes’elemizden bin kerre daha mühimdir! Türkcemiz, her al̃fabeyle yazılabilir; l̃âkin onu öldürdükden sonra kullanacağımız yazının ne kıymeti vardır! Uydurmacayı Osmanlı harfleriyle yazsanız, o yine Uydurmacadır ve dilimizle berâber Türklüğümüz de ölmüş demekdir! <o:p></o:p> Şunu da iyi bilelim ki “dilimizin ölmesi” demek, dilimizi konuşmaktan, yazmaktan, onunla eser vermekden vazgeçmemiz, onun yerine Uydurmacaya veyâ başka dillere îtibâr ederek ona ihânet etmemiz demekdir. Ona ihânet ise, ecdâdımıza ihânet, Millî Kültürümüze ihânet, kendimize ihânettir!<o:p></o:p>

​Kemalizmin 'Târih Tezi' ve 'Güneş-Dil Teorisi' hurâfeleri (32)

Kemalizmin 'Târih Tezi' ve 'Güneş-Dil Teorisi' hurâfeleri (32)