İmam Hüseyin üzre on kazğan aşûra pişüp fukaraya bezi oluna

-----

2023-07-23 00:00:00

Aşureyi lezzetli kılan unsurlardan biri de on ya da on beş çeşit ürünün, hem tek tek yenildiğinde kendine has tatlarını koruması hem de bir arada tüketildiğinde bambaşka ve çok boyutlu yeni bir tat meydana getirmesidir kanaatimce. Belli sürelerde kaynatmalar, dinlendirmeler, soğuk su ekleyip oda sıcaklığında bekletmeler derken pek çok badire atlattıktan sonra pişen aşure, insanın ve toplumun tekâmülüne örneklik teşkil eder gibi görünmeye başladı gözüme. Önceden yer geçerdim. Şimdi düşündürüyor bir de. (Galiba yaşlanıyorum.)<o:p></o:p> Toplumda da her insan biriciktir ve kendine has tadı, fıtratı vardır fakat bir araya gelerek toplumu oluştururlar. Erkek, erkek olarak; kadın, kadın olarak; anne, anne; baba, baba; çocuk, çocuk olarak kendi kimlikleriyle var olduğu; ama aynı zamanda bir bütün halinde uyumlu bir şekilde yaşamayı becerebildiği sürece lezzetli aşureye benzer bir millet olabiliriz. <o:p></o:p> “Ben aşure sevmem, onu n’apıcaz?” diyenleriniz olabilir. “Valla, Allah kurtarsın, ne diyim?” Aşure sevmemek için bir sebep bulamıyorum ama sevmek için pek çok şey sayılabilir. (Tabi burada saymayacağım.) <o:p></o:p> Şaka bir yana. Bazı tarih, hadis ve fıkıh kitaplarında yer alan haberlere göre aşure günü; Hz. Âdem’in tövbesinin kabul edildiği, Hz. Yûnus’un balığın karnından çıkarıldığı, Hz. Mûsâ ve Îsâ’nın doğduğu, Hz. Süleyman’a mülkün verildiği, Hz. Dâvûd’un tövbesinin kabul edildiği, Peygamber Efendimiz’in geçmiş ve gelecek bütün günahlarının affedileceğine dair müjde ve teminatın verildiği gün olarak geçer. <o:p></o:p> Aynı zamanda Hz. Hüseyin’in Kerbela’da şehit olması da bu güne denk düşen gelişmelerdendir. Geleneğimizde genellikle bu elim olayı konu alan mersiye türünde ‘Muharremiye’ şiirleri yazılmış, yas ve hüzünle beraber; yaşanan diğer olaylardan ötürü duyulan sevinç, bir arada terennüm edilmiştir. (Yine aşuredeki farklı lezzetler gibi). <o:p></o:p> Hicri yılın ilk ayının onuncu günü, yani Muharrem’in onu olan aşure gününde ikramlarda bulunmak ve hicretin hikmeti üzerine biraz tefekkür etmek zarar vermez diye düşünüyorum.<o:p></o:p> Hadi ilkini başlatayım.<o:p></o:p> Hicret, göçmek değildir. Göçmen kuşlar gibi karın tokluğuna bir diyardan başka bir diyara konmaya hicret denmez. Hicret, can ve mal korkusuyla kaçmak demek de değil. Hicret, Allah rızası için yola çıkmaktır. Dünyevi emelleri kalpten çıkarıp kutlu bir yönelişe ram olana muhacir denir. İnsanı yaratılışından uzaklaştıran her şeyi geride bırakmaya, kötülükten iyiliğe, zulüm ve haksızlıktan adalet ve hakikate doğru kararlı adımlar atmaya hicret derler. Bir yöneliştir hicret. Nefsin arzularından yüz çevirmektir.<o:p></o:p> Bunu yapabilene aşureden daha lezzetli aşlar vadediliyor cennette. Bilginize.<o:p></o:p> Bu arada aşure, Muharrem, hicret, göç, yas, hüzün, sevinç, ikram, birlik, tevhid, millet, kimlik, bir aradalık, uyum, lezzet, tefekkür vesaire derken yazıyı da bir hayli dolandırdım. İyisi mi sözü ehli alsın.<o:p></o:p> “Ey keremler kâni Hazret-i Allah<o:p></o:p> Ahmed-i Muhtâr’e bağışla bizi<o:p></o:p> Merhametin hakkı amân yâ Gaffâr<o:p></o:p> Hayder-i Kerrâr’e bağışla bizi<o:p></o:p>   Serdâr-ı evliyâ Sıddîk-ı Ekber<o:p></o:p> Yâr-ı gār eyledi Zât-ı Peygamber<o:p></o:p> Ömerü’l-Fârûk’dur İslâm’a rehber<o:p></o:p> Osmân-ı zi’n-nûr’e bağışla bizi<o:p></o:p>   Hasen-i Müctebâ sultân-ı ebrâr<o:p></o:p> Huseyn-i Kerbelâ zâtında dildâr<o:p></o:p> Zeyne’l-Âbidîn’dir hâzin-i esrâr<o:p></o:p> Muhammed Bâkır’a bağışla bizi<o:p></o:p>   Evlâd-ı Resûl’ün hurmeti yâ Rab<o:p></o:p> Ulemâ-yı dînin kıymeti yâ Rab<o:p></o:p> Evliyâullahın himmeti yâ Rab<o:p></o:p> Efrâd-ı ahyâra bağışla bizi<o:p></o:p>   LUTFÎ’ye erişe ihsân-ı Mevlâ<o:p></o:p> İslâm’ı afvede Bârî Teâlâ<o:p></o:p> Kalbimize dola nûr-i tecellâ<o:p></o:p> Tevhîd-i esrâra bağışla bizi”<o:p></o:p>                                               Alvarlı Efe Hz.<o:p></o:p>