HAYATTAN HAKİKATE KAÇIŞ
-----
Aynı, uzun, aldatıcı, saçma söylemlerin karşısında edebimizi korumakla yükümlüyüz.
2024-06-08 00:00:00
<p></p><h3 style="margin-top:0cm;margin-right:0cm;margin-bottom:6.0pt;margin-left:
0cm"></h3>
<h3 style="margin-top:0cm;margin-right:0cm;margin-bottom:6.0pt;margin-left:
0cm"><span style="font-size:12.0pt;mso-bidi-font-size:13.0pt;font-family:"Times New Roman","serif";
mso-bidi-font-family:Arial;mso-ansi-language:TR;mso-bidi-font-weight:normal"> </span></h3>
<h3 style="margin-top:0cm;margin-right:0cm;margin-bottom:6.0pt;margin-left:
0cm"><span style="font-size:12.0pt;mso-bidi-font-size:13.0pt;font-family:"Times New Roman","serif";
mso-bidi-font-family:Arial;mso-ansi-language:TR;font-weight:normal">Aynı, uzun,
aldatıcı, saçma söylemlerin karşısında edebimizi korumakla yükümlüyüz. Hep bir
cevabımız var, ancak fesada yol açmamakla yükümlüyüz. <o:p></o:p></span></h3>
<h3 style="margin-top:0cm;margin-right:0cm;margin-bottom:6.0pt;margin-left:
0cm"><span style="font-size:12.0pt;mso-bidi-font-size:13.0pt;font-family:"Times New Roman","serif";
mso-bidi-font-family:Arial;mso-ansi-language:TR;font-weight:normal">Oysa küçük
bir çocuk, masallardan birinde, kralın çırılçıplak geçişini giyinikmiş gibi
karşılayan herkese rağmen “kral çıplak” diyebilmişti. Bacakları titreyip kimse
bunu söyleyemezken bunu söyleyebildiği için kimse onu suçlamadı. Zira o bir
çocuktu. Zindana atılmadı. Öldürülmedi. Aksine kral gerçeği fark etti. Gerçek
aslında hiç de giyinik olmadığıydı. Giyinik olduğu zannını ortaya atanlar
zindana atılıp öldürüldü.<o:p></o:p></span></h3>
<h3 style="margin-top:0cm;margin-right:0cm;margin-bottom:6.0pt;margin-left:
0cm"><span style="font-size:12.0pt;mso-bidi-font-size:13.0pt;font-family:"Times New Roman","serif";
mso-bidi-font-family:Arial;mso-ansi-language:TR;font-weight:normal">Gerçeğe
dönelim bir de. Elbette hayat bir masal değil. Hayat bir masal olmamasına
rağmen bu iki kelime (kral çıplak) her dönem birilerine gerçeği aksettirme
çabasının ve gerekliliğinin sloganı oldu, bu alıntıyı amaçları dâhilinde
kullanıp kimi zaman büyüklenen, kimi zamansa asıl gerçeği yok etmeye çalışan
insanlar da eksik olmadı. Ama bir şeyi unuttular. Bu büyük lafı bir çocuğun
söylediğini... İçlerinde bir zamanlar yaşamış ve ölmüş olan bir “şey” olan
çocukluğun söylettiğini...<o:p></o:p></span></h3>
<h3 style="margin-top:0cm;margin-right:0cm;margin-bottom:6.0pt;margin-left:
0cm"><span style="font-size:12.0pt;mso-bidi-font-size:13.0pt;font-family:"Times New Roman","serif";
mso-bidi-font-family:Arial;mso-ansi-language:TR;font-weight:normal">Herkes bir
zamanlar öyleydi. Herkes parmağını havaya kaldırıp “Bu nedir?” diye sordu.
Anlamamayı anlamaya dönüştürmek için çaba harcadı. Merak etti. Hep bir şeyleri
dinledi. Bir konuşmaya dâhil olmak istedi. Hiç yorulmadan, bıkıp usanmadan, gün
içerisinde yüzlerce soru sordu. Birilerine hiç beklemediği anda, paldır küldür
gerçeği söyledi ve sık sık “Neden?” sorusunu yöneltti. <o:p></o:p></span></h3>
<h3 style="margin-top:0cm;margin-right:0cm;margin-bottom:6.0pt;margin-left:
0cm"><span style="font-size:12.0pt;mso-bidi-font-size:13.0pt;font-family:"Times New Roman","serif";
mso-bidi-font-family:Arial;mso-ansi-language:TR;font-weight:normal">Ömrü
yetenler büyüdü. Büyüdük. Büyüdükçe mesafemizi artırdık çocukluğumuzla ve bu
mesafe fark etmediğimiz bir şekilde mesafelendiriyor bizi dünyayla. Çünkü artık
merak edecek ne kadar az şeyin kaldığını, birçok şeyi bildiğimizi düşünüyoruz
ve vaktimizin çoğu bunları düşünmekle geçiyor. Büyüdükçe kestirme
kararlarımızla, kestirme yaşamaya başlıyoruz ve bu durum kestirmeden yargısız
infazlara, yok etmelere dek varan şiddet dolu bir ortama yol açıyor. <o:p></o:p></span></h3>
<h3 style="margin-top:0cm;margin-right:0cm;margin-bottom:6.0pt;margin-left:
0cm"><span style="font-size:12.0pt;mso-bidi-font-size:13.0pt;font-family:"Times New Roman","serif";
mso-bidi-font-family:Arial;mso-ansi-language:TR;font-weight:normal">Çocukluğumuz,
anlamak için zaman harcıyordu. Görülen ve hissedilen her şeyi bir bilene
soruyordu. İlk öğrenilen şey bilen birinin kim olduğuydu. Farkına varılınca
bütün sorular ona sorulabilirdi. Bu yüzden hiçbir çocuk hiçbir zaman başka
çocuklara büyüklere sorduklarını sormuyor. Bu idrak yalnızca çocuklarda var. <o:p></o:p></span></h3>
<h3 style="margin-top:0cm;margin-right:0cm;margin-bottom:6.0pt;margin-left:
0cm"><span style="font-size:12.0pt;mso-bidi-font-size:13.0pt;font-family:"Times New Roman","serif";
mso-bidi-font-family:Arial;mso-ansi-language:TR;font-weight:normal">Ergenlik
dalgalanmalarının sarsıntısı, zoraki genişlemeye çalışan gövdelerimizden her
bir yana uzayan dallarımızı zamansız budayıp daima yukarıya yükselme
mücadelesine dönüşüyor. Büyüme ve gelişme, yerini mecburi uzamaya bırakıyor.
Upuzun olma ve bulutlara karışma isteğiyle körüklenen zihnimiz, diğer zihinlerle
mesafeleniyor. Konuşacak kimse yok oralarda, sorulacak soru da yok zaten. Her
şey aşağıda, küçücük ve ayrıntısız. Bir bakıyoruz meraklarımız da toprağın
üzerine saçılmış duruyor. Uzanıp alamıyoruz bile, büyümekten kök salmaktan,
yaşlanmaktan sertleşmiş gövdemiz eğilemiyoruz. Onlarsa öyle uzakta ki... <o:p></o:p></span></h3>
<h3 style="margin-top:0cm;margin-right:0cm;margin-bottom:6.0pt;margin-left:
0cm"><span style="font-size:12.0pt;mso-bidi-font-size:13.0pt;font-family:"Times New Roman","serif";
mso-bidi-font-family:Arial;mso-ansi-language:TR;font-weight:normal">Hâlbuki
onların hepsi bizimdi. Şimdi ise kimsenin değiller.<o:p></o:p></span></h3>
<h3 style="margin-top:0cm;margin-right:0cm;margin-bottom:6.0pt;margin-left:
0cm"><span style="font-size:12.0pt;mso-bidi-font-size:13.0pt;font-family:"Times New Roman","serif";
mso-bidi-font-family:Arial;mso-ansi-language:TR;font-weight:normal">Eğer
aşağılarda bir yerde çocukluğumuzu şefkatle saracak birkaç dalımız kalmamışsa
ne âlâ. <o:p></o:p></span></h3>
<h3 style="margin-top:0cm;margin-right:0cm;margin-bottom:6.0pt;margin-left:
0cm"><span style="font-size:12.0pt;mso-bidi-font-size:13.0pt;font-family:"Times New Roman","serif";
mso-bidi-font-family:Arial;mso-ansi-language:TR;font-weight:normal">Çocukluğuna
kilit vuranlar, hapsedenler öldürüyor çocukları. Onları anlamayanlar,
duyamayanlar kimsesiz bırakıyorlar. <o:p></o:p></span></h3>
<h3 style="margin-top:0cm;margin-right:0cm;margin-bottom:6.0pt;margin-left:
0cm"><span style="font-size:12.0pt;mso-bidi-font-size:13.0pt;font-family:"Times New Roman","serif";
mso-bidi-font-family:Arial;mso-ansi-language:TR;font-weight:normal">Dünyayı
anlayamayanlar ve anlamaya çabalamayanlar, parmağını uzatıp “Bu nedir?” diye
sormayanlar çıkarıyorlar savaşları. Soracak soruları yok. Kimleri vuracaklarını
iyi biliyorlar. Bir zamanlar ne kar küçücük ve muhtaç olduğunu unutan başkaları
da seyrediyor, onların kimleri vurduğunu bile bile.<o:p></o:p></span></h3>
<h3 style="margin-top:0cm;margin-right:0cm;margin-bottom:6.0pt;margin-left:
0cm"><span style="font-size:12.0pt;mso-bidi-font-size:13.0pt;font-family:"Times New Roman","serif";
mso-bidi-font-family:Arial;mso-ansi-language:TR;font-weight:normal">Kestirme
kararlarla kesip atarak inşa edilen bir dünyamız var, elli yıl sonrası için
düzenlenmiş planları bulunan. Yeni merak edişlere, sorulara, sorgulara,
hatalara, önsezilere, mızıkçılığa, oyunlara, oyuncaklara kapalı bir dünya bu.<o:p></o:p></span></h3>
<h3 style="margin-top:0cm;margin-right:0cm;margin-bottom:6.0pt;margin-left:
0cm"><span style="font-size:12.0pt;mso-bidi-font-size:13.0pt;font-family:"Times New Roman","serif";
mso-bidi-font-family:Arial;mso-ansi-language:TR;font-weight:normal">Herkesin
birilerini en sevdiği gibi ağırlaması, her şeyin yolundaymış gibi davranarak
göz boyaması, barışa çağrı yapıp savaş üreticiliğine devam etmesi, üretmekle
kalmayıp “amaç insan öldürmek değildi” demesi, kıtlık ülkelerini aç bırakıp
açlıktan ölmeleri yetmiyormuş gibi bombayla öldürmesi ve onlara yardım geceleri/eğlenceleri
düzenlemesi, dünyanın bir tarafının umarsızca tepinip diğerinin yas tutması
arasında çıldırmaktansa bir çocuk gibi saf olmak istiyor insan. <o:p></o:p></span></h3>
<h3 style="margin-top:0cm;margin-right:0cm;margin-bottom:6.0pt;margin-left:
0cm"><span style="font-size:12.0pt;mso-bidi-font-size:13.0pt;font-family:"Times New Roman","serif";
mso-bidi-font-family:Arial;mso-ansi-language:TR;font-weight:normal">Sabahtan
akşama dek karnı acıkmadan, susamadan, ara vermeden oyun oynamak istiyor. <o:p></o:p></span></h3>
<h3 style="margin-top:0cm;margin-right:0cm;margin-bottom:6.0pt;margin-left:
0cm"><span style="font-size:12.0pt;mso-bidi-font-size:13.0pt;font-family:"Times New Roman","serif";
mso-bidi-font-family:Arial;mso-ansi-language:TR;font-weight:normal">Saçma sapan
söylemlerin suratlarına bir yumruk atıp çelmeyle devirmek istiyor. O düşünce de
uzun uzun gülmek... <o:p></o:p></span></h3>
<h3 style="margin-top:0cm;margin-right:0cm;margin-bottom:6.0pt;margin-left:
0cm"><span style="font-size:12.0pt;mso-bidi-font-size:13.0pt;font-family:"Times New Roman","serif";
mso-bidi-font-family:Arial;mso-ansi-language:TR;font-weight:normal">Gövdenin
altında yere yayılmış basit sorularını toplamak, saf meraklarına geri dönmek
istiyor. <o:p></o:p></span></h3>
<h3 style="margin-top:0cm;margin-right:0cm;margin-bottom:6.0pt;margin-left:
0cm"><span style="font-size:12.0pt;mso-bidi-font-size:13.0pt;font-family:"Times New Roman","serif";
mso-bidi-font-family:Arial;mso-ansi-language:TR;font-weight:normal">Yukarıda adaleti
beklemekten yorgun düşmüş başını aşağıya çevirip çocukluğuna sarılmak istiyor
insan. Onunla gezintiye çıkmak istiyor. O göstersin istiyor göremediklerini. <o:p></o:p></span></h3>
<h3 style="margin-top:0cm;margin-right:0cm;margin-bottom:6.0pt;margin-left:
0cm"><span style="font-size:12.0pt;mso-bidi-font-size:13.0pt;font-family:"Times New Roman","serif";
mso-bidi-font-family:Arial;mso-ansi-language:TR;font-weight:normal">İstiyor ki
gerçekten doğru yerde, çıplak olan krallara “çıplak” dediği anda onları zindana
atsınlar. </span><o:p></o:p></h3>
