Ayasofya Câmii'ne "Bizans Müzesi" hakâretinin sahîh târihçesi (89)

-----

2023-02-05 00:00:00

“Ne o? Şaşırdınız mı? Hayır, bu yazıları bir Moskof muharriri değil, bugün bütün Türk milletine, (akıncı ruh) dan, (berrak milliyet) ten dem vurarak vatanperverlik dersi vermeğe kalkışan kalem, şimdiki (Vatan) başyazarı Ahmed Emin Yalman’ın kalemi karalamıştır. Gene ayni yazıyı okumakta devam edelim:‘Hariçten hiç bir iz’aç ve müdahaleye mâruz bulunmasak bile istiklâlimizi şimdilik yalnız başımıza idameye muktedir değiliz ve bir müddet hayırhah bir mürşidden ders almağa ve müzaheret görmeğe muhtacız.’ İlh…” (Yeni Sabah, 19.3.1948, ss. 1 ve 4. Yalman hakkındaki bu makâle, Gazetenin ertesi günki nüshasında da devâm ediyor.)<o:p></o:p><o:p></o:p> “Şu bizim dönme dolab Ahmed Emîn”<o:p></o:p> Kendisi de mütenâkız bir şahsıyet olan Şâir Neyzen Tevfik dahi (Kolaylı; Manisa, Bodrum, 24.3.1879 – İstanbul, 28.1.1953, Kartal Merkez Mez.), her cinsden Münâfık Milletinin tipik bir temsîlcisi olan, Ebedî Efendisi gibi, ömrünce, Müslüman  görünüp Müslümanlığı yıkmak için çalışmış Yalman’ın kaypak, Münâfık seciyesini manzûm olarak tebârüz ettirmişti: <o:p></o:p> “Şu bizim dönme dolab Ahmed Emîn / Dîn ve Îmânımıza çatmadadır; / Başımız ağrımaz etsek de yemîn: / Vatanı on kuruşa satmadadır!” (Büyük Doğu, 7. Yıl, 49. Sayı, 23.2.1951, s. 8’den naklen; ayrıca, Milletimize Revâ Görülen Kültür Jenosidi kitabımız 2014: 254)<o:p></o:p> <img src="https://www.yenisoz.com.tr/uploads//WhatsApp Image 2023-02-04 at 13.09.08.jpeg" alt="WhatsApp Image 2023-02-04 at 13.09.08.jpeg"> (Vatan, 12.12.1952, s. 1)<o:p></o:p> Yalman’ın gazetesinin 12 Aralık 1952 târihli nüshasında, Mütehakkim Zümrenin o devirdeki âletlerinden Türkiye Millî Talebe Federasyonu’nun –Yalman’a sâhib çıkarak- g̃ûyâ “İrticâ tehlikesi”ne dikkat̃ çeken ve bu çerçevede Türk Milliyetçiler Derneği’ne hücûm eden Beyânnâmesi manşet yapılmıştır: <o:p></o:p> “T.M.T.F., Türk Milliyetçiler Derneğinin Atatürk ve İnkılâp aleyhdarı hareketlerini birer birer saydı…”<o:p></o:p> Beyânnâme’deki şu gibi ifâdelerden, Mâhûd Zümrenin nîçin TMD’ye can düşmanı kesildiği ve sonunda onu feshettirdiği gâyet iyi anlaşılıyor: <o:p></o:p> “T.M.T.F. Atatürk devrimlerinin milletimize malolmadığını iddia eden Samsun milletvekili Hasan Fehmi Ustaoğlunun D.P. den ihracı hâdisesini takdirle ve sevinçle karşılar. [Hiç unutulmaması îcâb eden bu hâdiseden, aşağıda bahsedeceğiz.] […] Her zaman Büyük Atatürk’ün izinde devrimlerine ısrarla bağlı bir teşekkül olan T.M.T.F. bu genel idare kurulu toplantısında da sistemli irtica hareketleri üzerinde dikkatle ve itina ile durmuştur. Memleketimizin muhtelif köşelerinde zaman zaman esefle ve ıstırapla müşahede ettiğimiz devrim aleyhtarı kıpırdanışları, birbirleri ile yakından ilgili, sistemli hâdiseler olarak ele almanın zamanı gelmiştir. […] Güzel bir tüzüğe sahip, fakat gerici ve yıkıcı hareketleri ile tanınmış bir takım sözde milliyetçilerin karargâhı Türk Milliyetçiler Derneğinden bahsetmek faydalı olacaktır. […] Millet Partisinin geçen yılki kongresinde Atatürkün kabrinin ziyaret edilmesi aleyhinde sefil ve bedbaht bir hava yaratmağa çalışanların bu derneğin mensuplarından olduklarını hatırlatmak isteriz. Zafer meydanında bir meczubun Atatürk heykeline çekiçle saldırması hâdisesinden sonra T.M.T.F. heyecanı hâlâ tazeliğini kaybetmiyen büyük bir miting tertiplemişti. Bütün gençlik teşekküllerinin, derneklerin, işçi teşekküllerinin, siyasî partilerin iftihara değer bir birlik ve beraberlik havası içinde coşarak katıldıkları bu mitingin tek mahrumu teşekkül, Türk Milliyetçiler Derneği idi. Gönderilen davet mektubunu, böyle bir mitinge iştirâk edemiyeceklerini belirten bir yazı ile cevaplandırmalarını, ancak nefret hislerimize lâyık bir hareket olarak hatırlatırız. 18 Mart 1952 de Çanakkale kahramanlarını anmak için yapılacak törenin hazırlık çalışmalarında, bu derneğin Ankara şubesi başkanı Sami Yavrucuk’un ‘Böyle bir günde Atatürkün kabrini ziyarete lüzum yoktur. Atatürkün Çanakkale muharebelerindeki hissesi nedir?’ şeklindeki sözlerini milletimizin dikkatine arzederiz. […] Nihayet Malatya hâdiselerinden sonra fikrine başvurulan mezkûr Dernek başkanı Isparta milletvekili Sait Bilgiç’in şu sözlerini kayda değer bulduğumuzu söylemeliyiz: ‘Biz Kemalist, Memalist değiliz. Türk Milliyetçisiyiz. Sâdece, üyelerimizin M. Kemale hürmetleri vardır.’ Dernek olarak Atatürkten mutlaka ve ısrarla Mustafa Kemal diye bahsetmeleri, O’nun kurtuluş hareketimizi ruhlarda ve kafalarda tamamlıyan yapıcı ve yaratıcı devlet adamı vasfını inkâr gayretinin eseridir. Şu birkaç örnek bile açıkça göstermeğe yeter ki, bütün irticaî ve yıkıcı hareketlerde, bu derneğin üyelerinin izleri ve eserleri vardır. Bütün bunları münferit hâdiseler olarak mülâhaza etmenin imkânsızlığına işaret etmek gerekir. Kendilerine Türk milliyetçileri diyen bu kimselerin, eğer bu toprakları samimiyetle ve aşkla seven insanlarsa, Atatürke sadece hürmet değil, tükenmez minnet borçları olmak gerektiğini hatırlatmak yerinde olur. Öz ve temiz Türk milliyetçiliğinden nasipsiz ümmet tüccarları, bu vatanı suyun ötesi, berisi diye tefrike çalışan karanlık ruhlu yobazlar, her kıpırdanışta, karşılarında Türk Yüksek Tahsil Gençliğinin sağduyusunu ve onun kudretli mümessili Türkiye Millî Talebe Federasyonunun sağlam hüviyetini bulacaklardır.” (Vatan, 12.12.1952, ss. 1 ve 7)<o:p></o:p> Hiç şüphesiz, Yalman’ın, gazetesinde manşet yaptığı -Türk Milliyetçiler Derneği’ne müteveccih- bu ithâmlar, efkârıumûmiyede ve resmî makâmlar üzerinde büyük têsîr icrâ etmiş ve TMD’nin bütün Şûbelerine 23 Ocak 1953’te kilit vurulup 4 Nisan 1953’te de sudan bir esbâbımûcibeyle feshedilmesinde mühim bir âmil olmuştur. Böylece, Ayasofya Dâvâsı, pek faâl̃ bir genclik kitle teşkîl̃âtının desteğinden mahrûm kalmıştır. Allâh’a şükür ki seneler sonra da olsa, bu boşluğu Millî Türk Talebe Birliği doldurmuştur!<o:p></o:p> ***    <o:p></o:p> Necip Fazıl’ın kaleminden aynı “Münâfıklık nümûnesi”<o:p></o:p> Rahmetli Necip Fazıl’ın, mecmûasının “Dedektif X Bir” sayfasında “(Vatan)cı” başlığıyle neşrettiği makâlesini de, hem bu Münâfık seciyeyi vukûfla târif etmesi, hem de 1951’de (ve müteâk̆ib senelerde) Mütehakkim Zümreyle Müslümanlar arasında cereyân eden büyük çatışma hakkında bir fikir vermesi bakımından buraya dercetmeyi muvâfık buluyoruz. Bu ik̆tibâsımız da, Başgil tarafından, “İrtica Yaygarası” başlığıyle, bir nevi beyânnâme mâhiyetinde kaleme alınmış makâlenin, hangi şartların ve hangi haletirûhiyenin mahsûlü olduğunu anlamıya yardımcı olacaktır:<o:p></o:p> “(Vatan)cı… <o:p></o:p> “Bugün, Türk topluluğunun başlıca şuur ve şahsiyet mihrakı mukaddesat ve milliyet temayüllerine irtica yaftasını basan ve bu mevzuda en çirkin tahrikleri yapan Ahmet Emin… […] <o:p></o:p> “Bugün Türk istiklâl ve inkılâbının en şanlı koruyucusu geçinen ve icabında bir Başbakan veya hükûmet kadrosunu devirmeğe muktedirmiş gibi müteazzım ihtar ve davet üslûpları içinde lâf eden Ahmet Emin… […] <o:p></o:p> “Sırasına göre komünizma, sırasına göre liberalizma, sırasına göre materyalizma, sırasına göre idealizma, fakat daima Siyonizma dostu Ahmet Emin… […] <o:p></o:p> “Herkesin çok iyi bildiği ve bin kere tekrarladığı [üzere], 1918-19 Mütareke yıllarının Osmanlı İmparatorluğuna tam bir tasfiye ve ölüm tertip ettiği günlerde Türkün istiklâlini müzayedeye çıkaran iflâs masasının mübaşirlik ve münadilik rolünü üzerine almış ve bizi Amerikan mandası altına sokmak yolunda elinden geleni yapmıştı. […] <o:p></o:p> “O, şu kadar yüzyıl evvel bir kere döndü ve “dönme” oldu; artık her vasıtaya müracaat ederek Türkü yıkmak mevzuunda plânından hiç dönmez. Kendisini 1919’dan 1951’e kadar hep aynı yolda yürümüş “sabit kadem” bir kahraman olarak takdim ederiz.” (Büyük Doğu, 7. yıl, 59. sayı, 8 Haziran 1951, s. 3; ayrıca, Milletimize Revâ Görülen Kültür Jenosidi kitabımız 2014: 255-256)<o:p></o:p> <o:p> </o:p>